GRENSLIJNEN

In Triëst ben ik geboren en heb ik tot mijn achttiende gewoond: het was tijdens mijn kinderjaren niet alleen een grensstad, het leek zelf een grens die bestond uit zo veel kleine grenzen dat ze elkaar binnen in de stad doorsneden en zelfs elkaar kruisten in de karakters en de leefwijze van de inwoners. Grenslijnen zijn ook lijnen die door een lichaam lopen, het doorsnijden, het tekenen als littekens of rimpels, en die sommigen niet alleen scheiden van hun buren maar ook van zichzelf.

(fragment uit ‘Aan de andere kant’ van Claudio Magris, 1999)

GRENSBEGRIP

"De grens is tweeledig, tweeslachtig: soms is het een brug waarop men de ander kan ontmoeten, soms een barrière om hem af te weren. Vaak ontstaat hij uit de dwangmatige behoefte om iemand of iets aan de andere kant te plaatsen; de literatuur is ook een zoektocht naar de onttovering van deze mythe van de andere kant, een poging om te begrijpen dat iedereen nu eens hier dan weer daar staat – dat iedereen als in een middeleeuws mysteriespel, de Ander is."

(fragment uit ‘Aan de andere kant’ van Claudio Magris, 1999)