GRENSSTENEN 2

Nog steeds slingert de Muur van Hadrianus zich zuidelijk van de Engels-Schotse grens door het landschap. De Muur was 117 kilometer lang en liep van het huidige Newcastle aan de oostkust naar Bowness-on-Solway aan de westkust. Het was een imposant gevaarte van drie meter breed en soms wel zes meter hoog, versterkt met forten, wachttorens en grachten. Deze stenen grens werd bewaakt door Romeinse hulptroepen, waarbij Bataafse cohorten een belangrijke rol speelden.

Na tweeduizend jaar zijn gedeelten van de Muur nog verbazend goed bewaard gebleven. Uit opgravingen komen nog steeds nieuwe gegevens naar boven over het tracé van de Muur, maar ook over de levenswijze van de soldaten die hem bewaakten en de lokale bevolking.

GRENSSTENEN

In het Allard Pierson Museum te Amsterdam is de fototentoonstelling 'Een grens van steen'; op avontuur langs de Muur van Hadrianus. Tegelijkertijd wordt het gelijknamige boek met foto's van Marian van de Veen-van Rijk en tekst van Herman Vuijsje gepresenteerd. De fototentoonstelling, te zien tot en met 29 augustus, en het boek nemen de bezoeker mee op een bijzondere tocht langs de Muur van Hadrianus, bijna drie eeuwen de noordelijkste grens van het Romeinse Rijk.

Waar Asterix en Obelix op fictie berusten, waren de Picten realiteit. Deze bewoners van Schotland stonden bekend als woeste krijgers en het lukte de Romeinen niet om hen te onderwerpen. Daarom gaf keizer Hadrianus in 122 na Christus opdracht een muur te bouwen om 'de Romeinen te scheiden van de barbaren'.